Tips

Σε γενικές γραμμές, τα χρώματα ή τα βερνίκια στεγνώνουν πιο ομοιόμορφα όταν η υγρασία χώρου είναι σχετικά χαμηλή. Αντίθετα με τον ξηρό αέρα τα υδατοδιαλυτά κυρίως χρώματα στεγνώνουν πολύ γρήγορα και σχετικά ανεξέλεγκτα.

Παρουσιάζεται πάντα σε εσωτερικούς χώρους που έχουν βαφεί με αλκυδικά χρώματα όταν υπάρχει απουσία φωτός.

1. Οι άβαφες επιφάνειες. Να αποφεύγεται η βαφή πάνω σε λεία, σκληρή και μη κατάλληλα προετοιμασμένη γαλβανισμένη επιφάνεια, διότι το χρώμα δεν θα έχει επαρκή πρόσφυση.

2. Η υπόθεση ότι όλες οι επιψευδαργυρώσεις είναι ίδιες. Η βιομηχανία παράγει γαλβανίσματα διαφόρου τύπου. Μερικά είναι έτοιμα να δεχθούν βαφή, άλλα όμως όχι. Αυτά που είναι για βαφή, έχουν υποστεί κατεργασία με μία χημική ουσία που βελτιώνει την πρόσφυση του χρώματος στο υπόστρωμα. Το μέγεθος της φωλίδος επίσης επηρεάζει την πρόσφυση. Οσο μικρότερη είναι η φωλίδα τόσο πιο "σαγρέ" είναι η επιφάνεια και συνεπώς καλύτερη η πρόσφυση. Είναι φρόνιμο να ζητάτε ενημέρωση από τον προμηθευτή σας για τον τύπο του γαλβανίσματος.

3. Κατεργασία με χρωμικά. Πρέπει να αποφεύγεται η βαφή επάνω σε επιφάνειες που έχουν υποστεί κατεργασία με χρωμικά. Εάν υπάρχει τέτοια κατεργασία είναι δυνατό η πρόσφυση να μην είναι επαρκής ή να γίνει αποκόλληση του γαλβανίσματος.

4. Μεγάλες διαφορές θερμοκρασίας. Η βαφή γαλβανισμένου σιδήρου που θα υφίσταται μεγάλες διαφορές θερμοκρασίας μπορεί να οδηγήσει σε σκασίματα του χρώματος. Ο λόγος είναι ο διαφορετικός συντελεστής διαστολής μεταξύ του υποστρώματος και της επικάλυψης. Η βαφή μεγάλων επιφανειών τονίζει αυτό το πρόβλημα και οι επιφάνειες αυτές είναι πιο επίφοβες στο να παρουσιάσουν αποτυχίες βαφής.

5. Οξινα διαλύματα καθαρισμού. Οι γαλβανισμένες επιφάνειες πολλές φορές πλένονται με διαλύματα ξυδιού και άλλων οξέων πριν από τη βαφή. Αυτή η διαδικασία δεν συνιστάται και είναι δυνατό να οδηγήσει σε πρόωρες καταστροφές βαφής.

6. Αλκυδικά αστάρια. Τα αλκυδικά αστάρια (white spirit) δεν συνιστώνται για γαλβανισμένες επιφάνειες. Η αντίδραση του υδραργύρου και των λιπαρών οξέων είναι δυνατό να προκαλέσει δημιουργία σαπώνων ψευδαργύρου και μπορεί να οδηγήσει μελλοντικά στην απώλεια προσφύσεως μεταξύ μετάλλου-χρώματος.

7. Βαφή παλαιών σκουριασμένων γαλβανισμένων επιφανειών με τον ίδιο τρόπο σαν να ήταν καθαρές. Αυτό δεν είναι σωστό. Οι επιφάνειες θα πρέπει να θεωρηθούν και να κατεργαστούν σαν απλές σιδηρές επιφάνειες.

Με εμβάπτιση
Χρησιμοποιείται κυρίως για την βαφή μικροαντικειμένων ή για αστάρωμα ογκωδών κατασκευών π.χ. αυτοκινήτων. Εάν το χρώμα είναι διαλυτού υπάρχουν κίνδυνοι ανάφλεξης, εξατμίσεων κ.λ.π.

Με πινέλο
Ο πιο γνωστός τρόπος βαφής. Απαιτεί κάποια δεξιοτεχνία για να αποδώσει ικανοποιητική επιφάνεια.

Με ρολό
Χρησιμοποιείται κυρίως για την βαφή χρωμάτων υδατικής διασποράς. Με ρολό όμως βάφονται και χρώματα διαλυτού, για ευκολία όταν η επιφάνεια είναι μεγάλη και επίπεδη και στη συνέχεια στρώνονται συνήθως με πινέλο.

Με ψεκασμό (πιστολέτο βαφής)
Καθαρά επαγγελματικός τρόπος βαφής. Υπάρχουν πολλών τύπων πιστολέτα βαφής.
- με δοχείο επάνω από την λαβή και το μπεκ (πολύ μικρό μέγεθος).
- με δοχείο ανηρτημένο στο κάτω μέρος.
- σε βιομηχανικές μονάδες, όπου υπάρχει συνεχής βαφή με μεγάλη κατανάλωση χρώματος, το χρώμα βρίσκεται μέσα σε ένα κάδο με τάρακτρο και οι σωληνώσεις με τον αέρα και το χρώμα ξεκινούν από τον κάδο και οδηγούνται στο πιστολέτο που χειρίζεται ο βαφέας. Το χρώμα βρίσκεται ή σε θερμοκρασία χώρου ή θερμαινόμενο για να χρησιμοποιείται λιγότερος διαλύτης.

Ψεκασμός με airless & airmix
Στο airless η εκνέφωση του χρώματος δεν επιτυγχάνεται με αέρα υπό πίεση και εκτόνωση, όπως στα απλά πιστολέτα, αλλά με μηχανική πίεση. Το χρώμα πιέζεται με 110-170 Atm. Ενδιάμεσος τύπος μεταξύ απλού και airless είναι το airmix. Η πίεση είναι 19-35 Atm αλλά επενεργεί και αέρας για να επιτευχθεί η εκνέφωση.

Ηλεκτροστατική βαφή
Χρησιμοποιείται για την βαφή μικροαντικειμένων ή αντικειμένων με μεγάλα ανοίγματα ή όπου υπάρχουν σημεία όπου το χρώμα δεν μπορεί να φθάσει λόγο δημιουργημένων "σκιών". Το χρώμα με κατάλληλο διαλύτη καθίσταται αγώγιμο και δημιουργείται μία διαφορά δυναμικού -ανάμεσα στο πιστολέτο βαφής και το αντικείμενο.

Με ηλεκτροφόρηση
Στην πραγματικότητα πρόκειται για ηλεκτρόλυση. Το δοχείο με το χρώμα (υδατοφερόμενο πάντοτε) συνδέεται με την κάθοδο(-). Το προς βαφή αντικείμενο συνδέεται με την άνοδο (+) και η συνδετική ύλη (BINDER) συμπαρασύροντας τα λοιπά εκτός νερού στοιχεία του χρώματος επικάθεται ηλεκτρολυτικά επί της επιφανείας.

Με κουρτίνα μονής ή διπλής κεφαλής
Χρησιμοποιείται για την βαφή σε βιομηχανική κλίμακα μεγάλων επίπεδων επιφανειών.

Η δυνατότητα βαφής των ηχομονωτικών στοιχείων διαφέρει πολύ από τύπο σε τύπο και εξαρτάται από την εξωτερική εμφάνιση και το είδος του υλικού. Τα στοιχεία αυτά κατασκευάζονται από μεγάλη ποικιλία υλικών που όλα είναι εξαιρετικά πορώδη . Μερικοί τύποι μπορεί να βαφούν χωρίς να επηρεάζεται καθόλου η ικανότητα ακουστικής απορρόφησης, αλλά μερικοί θα πρέπει να βάφονται με φειδώ για να μην χάνουν μεγάλο μέρος ή και όλη τους την ηχοαπορροφητική ικανότητα.

Οι πόροι στα ακουστικά υλικά κλειστής κυψέλης υπάρχει πιθανότητα να γεμίσουν ή να γεφυρωθούν από το χρώμα , ελαττώνοντας έτσι τις ηχοαπορροφητικές τους ικανότητες. Είναι προτιμότερο για όλα τα ηχομονωτικά στοιχεία η βαφή να γίνεται με πιστόλι.
Διάτρητες πλάκες ή πλακίδια είναι δυνατό να βαφούν με ασφάλεια πολλές φορές εφ' όσον το χρώμα δεν μικραίνει τη διάμετρο των οπών στην επιφάνεια. Υλικά με σχισμές ή με υφασμάτινη υφή δεν έχουν τόσο καλά χαρακτηριστικά βαφής.

Τα ματ υδατοδιαλυτά χρώματα είναι προτιμότερα από τα ημίστιλπνα ή γυαλιστερά, διότι :

1. είναι περισσότερο πορώδη και δεν επηρρεάζουν τις ακουστικές ιδιότητες,

2. έχουν μικρότερη αναλογία ρητίνης και σαν συνέπεια μικρότερη τάση για να γεφυρώσουν τις σχισμές και τα διάκενα αυτών των υλικών που έχουν υφασμάτινη υφή,

Η σύγχρονη διακόσμηση απαιτεί όπως οι θερμικές μονάδες και "φωλιές" (γρίλιες) τους να βάφονται ώστε να εναρμονίζονται με το διάκοσμο του χώρου. Είναι σημαντικό το να είναι οι θερμικές μονάδες και οι φωλιές τους βαμμένες με σωστό τρόπο ώστε να αποφεύγεται το σκάσιμο του χρώματος ή το γέμισμα του με φυσσαλίδες αλλά και μία φανερή αλλαγή απόχρωσης λόγω της μεγάλης θερμότητος.

Οι νέοι θερμικοί αγωγοί, οι θερμικές μονάδες (κλιματιστικά) και φωλιές τους (γρίλιες), πρέπει να ασταρώνονται με ένα λεπτό στρώμα. Οταν αυτό στεγνώσει, κατά προτίμηση με τη βοήθεια λίγης θερμότητας, πρέπει να ακολουθήσει ένα στρώμα τελικής βαφής μικρού πάχους για να ελαχιστοποιηθεί η πιθανότητα εμφάνισης φυσσαλίδων ή ξεφλουδίσματος. Σε καμμία περίπτωση δεν πρέπει να αυξάνεται η θερμοκρασία στο μέγιστο πριν το χρώμα αποκτήσει την πλήρη σκληρότητα του.

Όλα τα υδατοδιαλυτά χρώματα περιέχουν διαβρέκτες, που είναι υδατοδιαλυτά πρόσθετα απαραίτητα για τη σωστή διασπορά των πιγμέντων, τη σταθερότητα καθώς και το στρώσιμο του χρώματος. Μεγάλη υγρασία κατά το χρόνο που το χρώμα στεγνώνει μπορεί να επαναδιαλύσει τους διαβρέκτες και να τους βγάλει στην επιφάνεια.

Αυτού του είδους το λέκιασμα μπορεί να εμφανισθεί σαν γαλακτώδεις διαφανείς λουρίδες επάνω στην επιφάνεια . Ο βαθμός αυτού του είδους του λεκιάσματος εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως υγρασία, θερμοκρασία, συμπύκνωση υδρατμών.

Αυτού του είδους οι λεκέδες δεν επηρεάζουν με κανένα τρόπο την αντοχή, την απόχρωση ή τις προστατευτικές ιδιότητες του τελικού στεγνού φιλμ του χρώματος και εξαφανίζονται μόνοι τους μέσα σε δύο, τρεις μήνες με την φυσική γήρανση του φιλμ. Όμως, μπορούν να αφαιρεθούν εύκολα με καθαρό νερό και ένα μαλακό σπόγγο μετά δύο εβδομάδες από την βαφή.

Μία όχι επιμελημένη ανάδευση πριν και κατά τη διάρκεια της εφαρμογής, μπορεί να δώσει συχνά όχι ικανοποιητικά αποτελέσματα. Τα σωματίδια των πιγμέντων (χρωστικών) είναι βαρύτερα και για το λόγο αυτό, κατά την αποθήκευση και κατά τη χρήση είναι δυνατόν να κατακαθίσουν και να ελαττώσουν την κανονική αναλογία πιγμέντων/ρητίνης.

Εάν το υλικό δεν έχει ανακατευτεί προσεκτικά, πριν και κατά τη διάρκεια της χρήσης, το χρώμα ή η βαφή (stain) δεν θα έχει σωστή καλυπτικότητα και η απόχρωση δεν θα είναι η σωστή.

Το ανακάτεμα ενός καθισμένου χρώματος γίνεται πιο εύκολα εάν το υγρό μεταγγιστεί σε ένα άλλο δοχείο. Η πάστα που θα μείνει στο δοχείο πρέπει να ανακατευτεί με επιμέλεια . Το ανακάτεμα των penetrating stains (βαφών εμποτισμού) έχει πολύ μεγάλη σημασία όχι μόνο πριν αλλά και κατά τη διάρκεια της εφαρμογής.

Το θάμπωμα είναι σχηματισμός μίας θαμπής ή ημιδιαφανούς κρυσταλλικής στοιβάδας. Μοιάζει με εξάνθημα. Το θάμπωμα συνήθως εμφανίζεται στις προστατευμένες περιοχές ενός σπιτιού και γενικά έχει σχέση με τα πληρωτικά υλικά ανθρακικού ασβεστίου (στόκου) που περιέχουν τα χρώματα εξωτερικής χρήσης.

Γενικά υπάρχουν δύο τύποι θαμπώματος που παρουσιάζονται στα χρώματα.

1. Ο πρώτος χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση στην επιφανεία μίας άσπρης σκόνης που μπορεί να αφαιρεθεί με νερό και σαπούνι. Αυτός ο τύπος προκαλείται από την αντίδραση ατμών θειικού οξέως που υπάρχουν στην ατμόσφαιρα, με τον στόκο (ανθρακικό ασβέστιο) των χρωμάτων και το σχηματισμό έτσι θειικού ασβεστίου. Αυτή η κατάσταση συμβαίνει πολύ συχνά, αλλά γίνεται αντιληπτή μόνο κάτω από τους προβόλους (μαρκίζες), διότι η βροχή ξεπλένει από τα εκτεθειμένα μέρη του κτιρίου το σχηματισμένο θειικό ασβέστιο. Το θάμπωμα αυτό μπορεί να διορθωθεί με το ξέπλυμα υπό πίεση των επιφανειών. Μετά το στέγνωμα γίνεται επαναβαφή με χρώμα που δεν περιέχει στόκο.

2. Ο δεύτερος τρόπος θαμπώματος χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση στην επιφανεία μίας λευκής στοιβάδας που δεν είναι δυνατόν να απομακρυνθεί με το πλύσιμο. Οταν στάξουμε στην επιφάνεια υδροχλωρικό οξύ εμφανίζονται φυσαλίδες (από το διοξείδιο του άνθρακος που ελευθερώνεται). Αυτός ο τύπος θαμπώματος οφείλεται στο ότι το νερό διαπερνώντας το φιλμ του χρώματος, διαλύει στο χρώμα ανθρακικό ασβέστιο από το υπόστρωμα και εναποθέτει ένα μέρος από αυτό στην επιφάνεια καθώς το νερό εξατμίζεται. Αυτό συνήθως εμφανίζεται κατά τόπους και είναι πιο συνηθισμένο στα υδατοδιαλυτά χρώματα.

Η αποκατάσταση επιφανειών που έχουν παρουσιάσει έντονα θαμπώματα καλό είναι να γίνει με τα υποστρώματα διαλυτού όπου η τυπική λύση είναι το να πλυθεί καλά η επιφάνεια και να ασταρωθεί.

HARDBOARD, M.D.F. και άλλα υλικά είναι πλάκες από παράγωγα ξύλου που χρησιμοποιούνται για τον διαχωρισμό χώρων και παράγονται με συνθήκες υψηλής πίεσης και θερμοκρασίας. Κατά την παραγωγή αυτών των προϊόντων προστίθενται κερί στον ξυλοπολτό για να αντιμετωπισθεί η διείσδυση του νερού.Το κερί όμως μπορεί να λιώσει και να εμφανιστεί στην επιφάνεια με την μορφή ενός λιπαρού εξιδρώματος (λεκέ). Όταν συμβεί αυτή η εξίδρωση εμφανίζεται στην επιφάνεια μία σκουρόχρωμη κηλίδα που μπορεί να μαζεύει σκόνη. Είναι επίσης δυνατό το κερί να διαπεράσει τρία και τέσσερα στρώματα επαναβαφής. Παράγοντες που έχουν σημασία είναι το πάχος του φιλμ, η πυκνότητα του υλικού, η θερμοκρασία όπως και η εσωτερική και εξωτερική υγρασία.

Για να προσδιορισθεί το πρόβλημα πρέπει να γίνουν τα ακόλουθα:

1. Λίγες σταγόνες οικιακού λευκαντικού θα αποκλείσουν την περίπτωση της τανίνης, της μούχλας ή του θειούχου λεκιάσματος.

2. Λίγες σταγόνες νερού μπορεί να δημιουργήσουν νησίδες αποχρωματισμένης επιφάνειας αλλά όχι μη αποχρωματισμένη επιφάνεια.

3. Ενα καθάρισμα με white spirit θα αφαιρέσει το λέκιασμα από κερί μετά την εξάτμιση του διαλυτικού. Δεν υπάρχει μία απόλυτα ασφαλής μέθοδος για την βαφή αυτού του είδους των επιφανειών. Ένα αλκυδικό αστάρι ή ένα ακρυλικό αστάρι είναι πιθανώς ο καλύτερος τρόπος για την δημιουργία του σφραγιστικού στρώματος. Συνιστάται ο συντομότερος δυνατός χρόνος ασταρώματος και τελικής βαφής. Κάθε καθυστέρηση μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα.

Προσοχή :Τα οικιακά λευκαντικά είναι δυνατό να προκαλέσουν ερεθισμό στο δέρμα και τα μάτια.
-Να εξαερίζεται καλώς ο χώρος.
-Να χρησιμοποιούνται κατάλληλα προστατευτικά μέσα.

Το NCS (Natural Colour System) είναι ένα σύστημα λογικής διάταξης των χρωμάτων βασισμένο στην ανθρώπινη αντίληψη του χρώματος. Με το NCS, όλα τα υπάρχοντα χρώματα μπορούν να περιγραφούν με ακρίβεια με βάση μία κωδικοποιημένη διάταξη. Με τη βοήθεια αυτού του κωδικού καθίσταται απλή και εύκολη η ολοκληρωμένη περιγραφή ενός χρώματος και η αντίστοιχη συνεννόηση μεταξύ ανθρώπων διαφορετικών επαγγελματικών κλάδων και εθνοτήτων.

Το NCS αναπτύχθηκε στη Σκανδιναβία και θεμελιώθηκε με αναλυτικές έρευνες 60 ετών. Έτσι το NCS έχει γίνει ένα από τα πιο αξιόπιστα και ευρέως διαδεδομένα συστήματα κατάταξης χρωμάτων για πρακτική χρήση σε όλο τον κόσμο.

ΠΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΤΟ NCS

Το NCS βασίζεται στο πώς βλέπουμε το χρώμα. Τα έξι καθαρά χρώματα που βλέπουμε είναι το λευκό (W), το μαύρο (S), το κίτρινο( Υ), το κόκκινο (R), το μπλε (Β) και το πράσινο (G).

Αυτά είναι τα βασικά χρώματα. Ο κώδικας NCS αντικατοπτρίζει τη σχέση ενός συγκεκριμένου χρώματος προς τα βασικά.
2030: περιγράφει τον τόνο του χρώματος όπου 20 σημαίνει 20% μελανότητα και 30 σημαίνει 30% χρωστικότητα. R90B: περιγράφει την απόχρωση του χρώματος.
Αυτά τα 6 βασικά χρώματα σχηματίζουν το χρωματικό χώρο NCS. Σε αυτόν τον τρισδιάστατο χώρο μπορούν να τοποθετηθούν όλα τα πιθανά χρώματα σύμφωνα με τις τρεις διαστάσεις του χρώματος: απόχρωση, μελανότητα, χρωστικότητα.
Για περαιτέρω διευκόλυνση, ο χώρος διαιρείται σε 2 μοντέλα δύο διαστάσεων: το χρωματικό κύκλο NCS και το χρωματικό τρίγωνο NCS.

ΧΡΩΜΑΤΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΜΕ 40 ΑΠΟΧΡΩΣΕΙΣ

Η απόχρωση δείχνει το χαρακτήρα του χρώματος σε κίτρινο, πορτοκαλί, κόκκινο, μωβ, μπλε, πετρόλ και πράσινο. Όπως το χρώμα περνά διαδοχικά στο επόμενο, η απόχρωση μπορεί να εμφανιστεί σαν ένας συνεχής χρωματικός κύκλος με 40 αποχρώσεις.